Elke doordeweekse dag deel ik op mijn social media pagina’s een tip. Een activiteit, een app, een weetje om jou, cliënten en hulpverleners te helpen weer regie te ervaren in deze tijd van stress door het COVID-19 virus . Het prikkelt mijn eigen zenuwstelsel om mijn creativiteit aan te spreken en te gaan denken in

Lees verder

Wat een prachtig en herkenbaar gedicht. Gisteren besprak ik nog met iemand precies dit proces van mijn droom. Dit jaar start voor mij met een heel nieuw bouwwerk voor mijn praktijk. Naast het werken met cliënten ook breed uitdragen hoe je zorgvuldig met je zenuwstelsel omgaat. Toen ik zelf hiermee in aanraking kwam vond ik

Lees verder

Prikkeldraad markeert vaak een grensgebied. In mijn praktijk gaat het vaak over grenzen. En hoe we ze overschrijden. Grenzen zijn er in allerlei vormen en maten; van landen, van sociale aanvaardbaarheid en ook van je lichaam. Het is belangrijk om te leren dat je grenzen ertoe doen. Zo steunde ik mijn kinderen de afgelopen weken

Lees verder

Wat een mooie woorden en illustratie, het superhelden pak aan de waslijn. Veel van de mensen die ik in de praktijk ontmoet hebben een dienstverlenend beroep. Veel van hen hebben de neiging om de zorg voor de ander voorop te stellen. Negeren hun eigen grenzen. Maar ja, wanneer je je pak niet af en toe

Lees verder

Phoe, die van mij wordt de afgelopen weken best op de proef gesteld. Onverwachte verdrietige gebeurtenissen, tegenslagen, zieke kinderen terwijl de werkagenda ook vol zit. Die spagaat, ken je hem ook zo goed? Ik voel dan weer zo hoe mijn lichaam hier vroeger maar 1 weg in kende. Die van versnelling, alle problemen tackelen. Hier

Lees verder

Droevig en boos. Dat werd ik van een post van “verken je geest” die ik vorige week voorbij zag komen.  Het ging over (geciteerd) “de rol van de geest bij auto-immuunziekten”. De onjuiste informatie in het artikel kan bij mensen die met die aandoeningen worstelen precies een extra stigmatiserende uitwerking hebben. Ik weet nog zo

Lees verder

Dit jaar heeft het woord thuiskomen voor mij een diepere laag gekregen. Zo realiseerde ik me vanmorgen toen ik de praktijkdeur weer open deed. Voor het eerst sinds ik werk had ik een nieuwe sensatie in mijn lijf toen ik weer naar mijn werk ging na de vakantie. Het voelt vloeiend, vloeibaar, het stroomt in

Lees verder

Er zijn van die dagen Die veel van je vragen Voor mij betekent dat niet zo zeer de pijn Maar het zwaarste vind ik het moe zijn Toegeven dat wat ik graag wil niet kan Samen met mijn kinderen en man Hun tempo ligt voor mij te hoog Op die dagen houd ik het niet

Lees verder

Wat een gekke week was dit. Op maandagavond kwam ik terug van een prachtig en intens opleidingsblok. Ik verbleef op de camping van de accommodatie waar de opleiding plaatsvond, film-achtig. Maar plots belandde ik van glamping op de camping naar de afdeling reumatologie op dinsdagmorgen. Van de rol van student naar die van patiënt. Ok, ik

Lees verder

Dit weekend was hij er weer, mijn herinnering aan de goede oude tijd. De tijd waarin ik chronisch doorzette. De tijd waarin ik niet gehinderd werd door nare gevoelens. De tijd waarin ik als superwoman door al mijn gevoelsgrenzen heen vloog. Vrijdag na een drukke werkweek was het even op. Je kent het vast: moe,

Lees verder